30 Αυγ 2011
24 Μαρ 2011
ΕΠΙΛΟΓΟΣ
Το χειρουργείο θα γίνει, μα τα πράγματα στην ψύχη του
Θεμιστοκλή θα φτιάξουν η όχι? τι πρέπει να κάνει το εξωτερικό του περιβάλλον
(γονεις,κατερινα) για να τον βοηθηθεί η τη πρέπει να κάνει αυτός για εαυτό
του??? εγω σασ διοιγηθηκα τη ιστορια ,τησ απαντησεισ εαν υπαρχουν να τησ βρειτε μονοι σασ!!!
ΟΙ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΕΣ ΤΟΥ ΘΕΜΙΣΤΟΚΛΗ ΚΕΦ 4
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4
Η
συμπεριφορά των μικρών παιδιών προς
την αναπηρία είναι διπολική (άσπρο-μαύρο)…
-Κώστας χάχα πως είναι έτσι το χέρι σου πως παίζεις
μπάσκετ με αυτό
Και πως είναι έτσι τα δόντια σου άντε βαλε σιδεράκια
-Θεμιστοκλής ????????
-Κατερίνα
μα πως του μιλάτε έτσι είναι καλό παιδί δεν ντρέπεστε λιγάκι δεν κοιτάτε τα
μούτρα σας λέω εγώ……
Μέσα σε αυτό το δύσκολο εξωτερικό περιβάλλον που ζούσε
ο Θεμιστοκλής
Τα χρόνια περνούσαν και έφτασε στην δεύτερα γυμνασίου και
άλλο κλεινόταν
στον εαυτό του και απομακρυνόταν από τους άλλους γιατί αντιδρούσε με αυτό τον
τρόπο ???
Ο καιρός περνούσε
και η κατάσταση γινόταν χειρότερη και όλο περισσότερο απομακρυνόταν από
τους φίλους του και τότε ήρθε στην ζωή του μια φωνή που βγήκε από τα έγκατα του
κεφαλιού του
-φωνή κοιτά πως
σου συμπεριφέροντε
-Θεμιστοκλής
δεν ξέρω περίεργα
-σου συμπεριφέρονται σαν να μην είσαι άνθρωπος σαν να
μην αξίζεις
-όχι δεν είναι δυνατό δεν το πιστεύω
Μήπως τελικά έχεις δίκιο
Ο καιρός περνούσε και η φωνή δυνάμωνε και έγινε πιο
δυνατή πιο εκκωφαντική και ο μικρός Θεμιστοκλής προσπαθούσε να την αποφύγει μα
μάταια έκανα αλλά πράγματα έμπαινε στο ιντερνέτ έπαιζε ηλεκτρονικά παιχνίδια η
σκοτεινή φωνή είχε γίνει κτήμα του εκνευριζόταν και γενικά ήταν χαλιά
ΟΙ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΕΣ ΤΟΥ ΘΕΜΙΣΤΟΚΛΗ ΚΕΦ 2
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2-
ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ
Μεταφέρθηκε αμέσως στο νοσοκομείο όταν μαθεύτηκε ήρθε
και η Κατερίνα και η γονείς του Θεμιστοκλή γινόταν το αντίστροφο αντί να τον
εμψυχώνουν αυτοί τους εμψύχωνε αυτός ακόλουθη ο έξεις διάλογος
-πω πω τι έπαθες αγόρι μου ?
-καλά δεν ήρθε και η καταστροφή του κόσμου
-εμείς είμαστε μαζί σου και θα σε βοηθήσουμε !!!
-καλά εντάξει στο μέλλον θα δούμε πως θα το
αντιμετωπίσουμε !!!
Μετά αφότου εξέτασε και έδεσε την πληγή ο γιατρός
ακόλουθη ο εξής διάλογος
-θεμ. τι έχει γιατρέ μπορεί να γίνει κάτι κάποια
επέμβαση να γίνει και πάλι λειτουργικό το χέρι μου
γιατρός-ναι απάντησε ο γιατρός θα κόψουμε το μεγάλο
δάκτυλο του ποδιού σου και θα το βάλουμε στο χέρι
Εκείνη την ώρα η Κατερίνα δεν άντεξε και έβαλε τα κλάματα. όμως κάτι
αλλόκοτο έγινε, έκλαιγαν όλοι εκτός από τον παθόντα, τον Θεμιστοκλή και ρότα
τον γιατρό μα θα περπατώ καλά δίχως το μεγάλο δάκτυλο του ποδιού, και ο γιατρός
απάντησε θα κουτσαίνεις λίγο αλλά δεν θα σε πειράζει.
ΟΙ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΕΣ ΤΟΥ ΘΕΜΙΣΤΟΚΛΗ ΚΕΦ 3
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3-
ΕΚΝΕΥΡΙΣΜΟΣ
Έφυγαν από το νοσοκομείο μετά από πέντε μέρες
Και
οπός καταλαβαίνεται η επόμενες μέρες για τον μικρό Θεμιστοκλή ήταν δύσκολες δεν
μπορούσαν να ντυθεί μόνος του να φορέσει τα παπούτσια τον βοηθούσαν σε αυτό η γονείς
του.
Ώσπου έφτασε η πρώτη μέρα
στο σχολειό τα παΐδια ρωτούσαν συνεχώς
-τι
έπαθες Θεμιστοκλή
-χτύπησα
παίζοντας με ένα ηλεκτρικό πριόνι
-ποπό
και τι έπαθες πως θα παίζουμε ποδόσφαιρο χωρίς εσένα και στην παρέλαση θα χάσουμε
τη σειρά μας και θα πάμε χαλιά
-μα
τι λες το χέρι μου έπαθε ζημιά όχι τα πόδια μου θα έρθω στην παρέλαση και δεν
θα αλλάξω της συνήθειες μου .
Μα
η μέρες πέρναγαν και ο Θεμιστοκλής κουραζόταν , άρχισε να χάνει την
αυτοπεποίθηση του και έγινε χαλιά, η Κατερίνα έκανε ότι μπορούσε για να τον
βοηθήσει μα μάταια.
Με
τον πατερά του τσακωνόταν συνεχώς
-Μα
γιατί απομακρύνεσαι από τους φίλους σου δεν καταλαβαίνω!
-Γιατί
δεν καταλαβαίνεις τίποτα δεν θέλω να ζήσω μια ζωή που δεν θέλω, να χάνουν
εξαιτίας μου στο μπάσκετ η εγχείρηση μου δεν έχετε τα λεφτά δεν είχατε για αυτό
-πατέρας θα τα βρούμε τα λεφτά και θα πάμε στον
καλύτερο γιατρό!!
ΟΙ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΕΣ ΤΟΥ ΘΕΜΙΣΤΟΚΛΗ ΚΕΦ 1
Μια φορά σε ένα
μακρινό μέρος ζούσε εν παιδί που το έλεγαν Θεμιστοκλή
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1
Ένα
πρωί πηγαίνοντας στο σχολειό στην έκτη τάξη του δημοτικού σχόλιου κάθισε στην τρίτη
γραμμή του λεωφορείου μαζί με μια ξανθιά κοπέλα και ακόλουθη ο εξής διάλογος
-Θεμιστοκλής μπορώ να κάτσω
-Κορίτσι ναι
-πως
σε λένε?
-Κατερίνα
εσένα?
-Θεμιστοκλή
-σε
ποια τα τάξη πας?
-Στην
έκτη
-α
και εγώ
-ωραία
Τότε
ο Θεμιστοκλή σκέφτηκε να η ευκαιρία για
μια νέα γνωριμία,
Από
τότε έγιναν αχώριστη φίλοι πήγαινε ο ένας στο σπίτι του αλλού αλλά μια μέρα
Ο Θεμιστοκλής
έχασε τον αντίχειρα του παίζοντας με το ηλεκτρικό πριόνι του πατερά του.
22 Ιαν 2011
22 Δεκ 2010
ΕΝΟΧΕΣ
Όταν νιώθουμε ενοχές, συνήθως σημαίνει ότι
για κάτι που κάνουμε έχει παράπονο η συνείδησή μας. Αυτό δεν σημαίνει κατ’ ανάγκη
ότι πρέπει να τις προσέξουμε, ούτε όμως ισχύει αυτόματα το αντίθετο. Είναι
πολλοί οι παράγοντες που επιδρούν στη συνείδηση του ανθρώπου, άλλοι σωστοί και
δικαιολογημένοι, άλλοι υπερβολικοί και απαράδεκτοι.
Σε ένα επίπεδο, η συνείδηση είναι έμφυτη
στη φύση του ανθρώπου, όπως έμφυτη είναι η διάνοια ή το συναίσθημα. Λειτουργία
της συνείδησης είναι να επιτηρεί σε ένα γενικότερο επίπεδο την πορεία της ζωής
μας, και να διακρίνει κατά πόσο τη ζούμε σε φυσικά και υγιή πλαίσια, ή αντιθέτως
με παραμέληση και ευτέλεια. Όταν η συνείδηση αντιληφθεί μέσα μας μια σκέψη ή
πράξη που μας υποβιβάζει σαν ανθρώπους, τότε “ανάβει ένα προειδοποιητικό
λαμπάκι”, μας δίνει δηλαδή το βίωμα της ενοχής. Αν εκείνη την ώρα στραφούμε να
ακούσουμε αυτό που έχει να πει η συνείδηση, τότε μας πληροφορεί εκτενέστερα
σχετικά με την πορεία που θα ήταν καλό να ακολουθήσουμε, και έπειτα μας αφήνει
ήσυχους, ελεύθερους να επιλέξουμε. Αν αντιθέτως προσπαθήσουμε να αποφύγουμε τη
φωνή της συνείδησης καταπιέζοντας μέσα μας το βίωμα της ενοχής, τότε δε θα μας
πληροφορήσει, ούτε εκείνη την ώρα ούτε σε μελλοντικές περιστάσεις που θα
χρειαστούμε τη βοήθειά της. Οι δε ενοχές θα παραμείνουν μέσα μας σε ένα
υποσυνείδητο επίπεδο, ίσως για πάρα πολύ καιρό, και θα εκφράζονται άστοχα και
παράλογα σε θέματα άλλα.
Σε ένα άλλο επίπεδο, η
συνείδησή μας κάθε άλλο παρά έμφυτη είναι – και μάλλον εκφράζει τις
συγκεκριμένες αξίες και προτιμήσεις των ανθρώπων που μας μεγάλωσαν ή της
κουλτούρας μας γενικότερα. Ένα παράδειγμα είναι όταν νιώθουμε ενοχές διότι δεν
τα καταφέραμε να περάσουμε σε κάποια συγκεκριμένη σχολή, ή διότι αποφασίσαμε να
παντρευτούμε κάποιο άτομο για το οποίο ένας από τους γονείς μας διαφωνεί.
Τέτοιες ενοχές δεν έχουν την ίδια αξία με τις ενοχές της έμφυτης
συνείδησης και είναι καλό κάποιος να τις υπερβαίνει, διότι μας εμποδίζουν από
το να ζούμε αυθεντικά τη ζωή μας. Σχετικά με το πώς θα το κατορθώσουμε αυτό δεν
υπάρχει εύκολη συνταγή, αλλά αν προσπαθήσουμε πρώτα να ακούσουμε τι έχει να πει
η δήθεν “συνείδηση” για το θέμα αυτό (π.χ. “Αυτή την κοπέλα μην την πάρεις
διότι είναι φτωχιά”), και μετά το απορρίψουμε μέσα μας με εύλογα επιχειρήματα
(“Την αγάπη δεν τη μετράς με τα χρήματα”), τότε είναι πιο εύκολο να νικήσουμε
και να διώξουμε από μέσα μας τις περιττές ενοχές. Αν κάποια κατάλοιπα ενοχών
επιμένουν, καλύτερα είναι να μην τους δίνουμε σημασία, να τα περιφρονούμε, και
σιγά – σιγά με την πάροδο του χρόνου θα σβήσουν.
Ένα απλό κριτήριο για να ξεχωρίσουμε τις
χρήσιμες ενοχές από τις περιττές ενοχές είναι το εξής: Αν οι ενοχές έχουν
να κάνουν με το ήθος μας - δηλαδή κατά πόσο είμαστε ή δεν
είμαστε τίμιοι, εργατικοί, πιστοί στους άλλους κ.ο.κ. - τότε μάλλον προέρχονται
από την έμφυτη συνείδησή μας και είναι καλό να τις ακούμε. Αν όμως οι ενοχές
έχουν να κάνουν με τις επιλογές μας - δηλαδή τι θελήσαμε να
σπουδάσουμε, ποιον άνθρωπο αγαπήσαμε, ποιο επάγγελμα διαλέξαμε - τότε
μάλλον προέρχονται από τον περίγυρό μας και είναι περιττές.
WWW.HELP-NET.GR
WWW.HELP-NET.GR
Εγγραφή σε:
Σχόλια (Atom)